ক্ষমতাকেন্দ্ৰিক ৰাজনীতি
... অসমত নিৰ্বাচনকেন্দ্ৰিক অসংখ্য আঞ্চলিক দল গঠন হৈছে যদিও সকলোৰে লক্ষ্য ক্ষমতা৷ প্ৰকৃততে অসমত আঞ্চলিকতাবাদৰ ভেটি মজবুত কৰিবলৈ হ’লে সকলো আঞ্চলিক দল ঐক্যবদ্ধ হৈ এক শক্তিশালী ধৰ্মনিৰপেক্ষ শক্তি হিচাপে আগবাঢ়িব লাগিব৷ যদিও একেখনেই অসম– উজনি অসম, মধ্য অসম, নামনি অসম আৰু বৰাক উপত্যকাৰ নিৰ্বাচনী ৰাজনীতিৰ বৈশিষ্ট্যও ভিন ভিন৷ গতিকে উগ্ৰ জাতীয়তাবাদ, মধ্যবিত্ত নেতৃত্বৰ অহমিকা এৰি সকলো স্তৰত লোকৰ আস্থা লাভ কৰিবৰ বাবে আন্তৰিক সম্পৰ্ক স্থাপন হওক৷ সুবিধাবাদী আৰু আৱেগিক জাতীয়তাবাদৰ পৰিৱৰ্তে আদৰ্শগত আঞ্চলিকতাবাদৰ পৰিৱেশ গঢ়ি তোলক ...
অসমৰ ক্ষেত্ৰত আঞ্চলিকতাবাদৰ প্ৰয়োজন আছেনে? নিশ্চয়কৈ আছে৷ আঞ্চলিক পৰিচয় হৈছে বিশ্বৰ চুকে-কোণে ধবনিত হোৱা জাতীয়তা ৰক্ষাৰহে পৰিচায়ক৷ অসম ভাৰতৰ অংগ হ’লেও ইয়াৰ এক বৰ্ণময় সুকীয়া পৰিচয় আছে৷ অসমৰ বৰ্ণময় জাতি-জনগোষ্ঠী, ভাষা-সংস্কৃতি, ঐতিহ্য, পৰম্পৰা, বিচিত্ৰ জনগাঁথনি, ভৌগোলিক পৰিৱেশ আদি সকলোফালৰ পৰা এক সুকীয়া বৈশিষ্ট্যৰে সমৃদ্ধ অসম৷ অসমৰ এনে সুকীয়া পৰিচয় ৰাষ্ট্ৰীয় দলৰ হাতত কোনো কাৰণতে সুৰক্ষিত নহয়৷ ইতিমধ্যে ৰাষ্ট্ৰীয় দলৰ হাতত অসমৰ পৰিচয়ৰ সংকটে দেখা দিছে৷ এনে অৱস্থাত অসমত আঞ্চলিকতাবাদ তথা আঞ্চলিক শক্তিৰ প্ৰয়োজন নিশ্চিতভাৱে আছে৷
ভাষাৰ ভিত্তিত অসমীয়া জাতি গঠনৰ প্ৰক্ৰিয়া ত্বৰান্বিত কৰা আৰু ৰাজ্যখনৰ সাম্প্ৰদায়িক বিভাজন ৰোধ কৰা আৰু অসমৰ সম্পদৰ ওপৰত জনসাধাৰণৰ অধিকাৰ ৰক্ষা কৰা; ধৰ্মৰ ভিত্তিত জনসাধাৰণক ভাগ ভাগ কৰাৰ যি ৰাজনৈতিক ধাৰা গঢ় লৈ উঠিছে, তাক প্ৰতিহত কৰাৰ বাবে অসমত সুস্থ, উদাৰ আৰু সক্ৰিয় আঞ্চলিক ৰাজনৈতিক চেতনালব্ধ দল এটাৰ প্ৰয়োজন৷ অসমৰ সমাজ-সংস্কৃতিয়ে কেতিয়াও ধৰ্মান্ধতাক সমৰ্থন নকৰে৷ ৰাষ্ট্ৰীয় দলসমূহে অসমৰ সমস্যা সমাধানত কোনো গুৰুত্ব প্ৰদান নকৰিলে৷ ৰাষ্ট্ৰীয় নেতাসকলৰ সিদ্ধান্তৰ বিৰুদ্ধে মাত মতাৰ সাহস অসমৰ কংগ্ৰেছ বা বিজেপিৰ কোনো নেতাৰ নাই৷
অসমৰ দীৰ্ঘদিনীয়া বিদেশী সমস্যা, বান-খহনীয়া, নদীবান্ধ, সীমাবিবাদ, নিবনুৱা সমস্যা, উদ্যোগীকৰণ, কৃষিক্ষেত্ৰৰ সমস্যা, জনগোষ্ঠীয় সমস্যা আদি কোনোটো সমস্যাকে ৰাষ্ট্ৰীয় দলবোৰে গুৰুত্ব প্ৰদান কৰা নাই আৰু নকৰিলে৷ অসমৰ জনগণে যাতে কোনোদিনে শক্তিশালীভাৱে প্ৰাপ্যৰ দাবী উত্থাপন কৰিব নোৱাৰে, তাৰ বাবে অসমীয়া সমাজখনক নিশকতীয়া কৰাৰ পৰিকল্পিত প্ৰচেষ্টা অব্যাহত ৰখা হৈছে৷ ৰাষ্ট্ৰযন্ত্ৰৰ কাণ্ডাৰীসকলৰ চকুৰ সন্মুখেদিয়েই অসমলৈ অবৈধ অনুপ্ৰৱেশ ঘটি থাকিল চুবুৰীয়া ৰাষ্ট্ৰৰ পৰা৷ অসম আজি ধৰ্মীয় আৰু ভাষিকউভয় আগ্ৰাসনৰ বলি হ’বলগা হৈছে৷ বিদেশী বহিষ্কাৰ আৰু অনুপ্ৰৱেশ ৰোধ কোনোটোৱেই দায়িত্বসহকাৰে ৰাষ্ট্ৰযন্ত্ৰই সমাপন নকৰিলে৷ কংগ্ৰেছৰ দৰে সৰ্বভাৰতীয় দলে দীৰ্ঘদিন আওকাণ কৰি অহাৰ পাছত বিজেপিয়ে বিদেশী সমস্যা সমাধানৰ বাট কাৰ্যতঃ বন্ধ কৰি দিলে৷ বিদেশী খেদাতো বাদেই, ‘কা’ আনি বিদেশীৰ মাজত ধৰ্মীয় বিভাজন আনি হিন্দু বিদেশীক নাগৰিকত্ব প্ৰদানৰহে ব্যৱস্থা কৰে৷ উচ্ছতম ন্যায়ালয়ৰ তত্ত্বাৱধানত প্ৰস্তুত হোৱা এন আৰ চিখনো শুদ্ধ আৰু নিখুঁতভাৱে প্ৰস্তুত হোৱাত সহায় কৰাৰ সলনি এই দলে নস্যাৎ কৰি বিদেশী নাগৰিকৰ সমস্যাটোক সাম্প্ৰদায়িক ৰূপ দিয়াৰ চেষ্টা কৰে৷ অসমীয়াৰ সাংবিধানিক ৰক্ষাকৱচৰ ক্ষেত্ৰতো ওলোটা খৰ মাৰে৷ জাতি-ভেটি-মাটি ৰাষ্ট্ৰীয়তাবাদ আৰু ধৰ্মত সমৰ্পিত হয়৷ এনেক্ষেত্ৰত অসমত পুনৰ আঞ্চলিকতাবাদৰ প্ৰসংগই গা কৰি উঠিছে৷
আমাৰ খনিজ সম্পদ, বনজ সম্পদ প্ৰচুৰ পৰিমাণে আছে, চাহপাত আছে, উৰ্বৰা মাটি আছে৷ নদীমাতৃক ৰাজ্যখনত প্ৰচুৰ জলৰাশি আছে৷ এই জলৰাশিক জলসম্পদ কৰি তোলাৰ দায়িত্ব কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে নলয় কিয়? বলিয়া বানৰ সৃষ্টি কৰা ধবংসকামী জলৰাশিক নিয়ন্ত্ৰণ কৰি জলশক্তিলৈ ৰূপান্তৰ কৰিলে জনসাধাৰণো ৰক্ষা হয়, ৰাজ্য তথা চৰকাৰখনৰো উন্নতি হয়৷ অসমৰ সম্পদেৰে অসমত উদ্যোগীকৰণৰ বিপৰীতে অসমখনক অন্যান্য ৰাজ্যৰ উৎপাদন সামগ্ৰীৰ বজাৰ কৰি তুলিছে৷
আঞ্চলিক দলৰ জনপ্ৰিয়তা আৰু গ্ৰহণযোগ্যতা এইবাবেই অধিক যে আঞ্চলিক দলসমূহৰ ৰাজ্যৰ উন্নয়নৰ বাবে কেন্দ্ৰক হেঁচা দিয়া তথা কেন্দ্ৰৰ স’তে দৰ-দাম কৰাৰ ক্ষমতা ৰাষ্ট্ৰীয় দলতকৈ অধিক৷ অসমৰ ক্ষেত্ৰত চাওঁ যদি দেখিম অগপ চৰকাৰৰ হেঁচাতেই কেন্দ্ৰ-ৰাজ্যৰ ৰাজহ অংশৰ অনুপাত ৯০: ১০ হৈছিল৷ অসমক বিশেষ ৰাজ্যৰ মৰ্যাদা প্ৰদান কৰিছিল৷ যিটো সম্প্ৰতি মোদী চৰকাৰে প্ৰত্যাহাৰ কৰে৷ অসম আন্দোলন নোহোৱাহেঁতেন আৰু অগপ ক্ষমতালৈ নহাহেঁতেন, অসমত বগীবিল দলং, নুমলীগড় শোধনাগাৰ, গেছ ক্ৰেকাৰ প্ৰকল্প, আই আই টি, দুখনকৈ কেন্দ্ৰীয় বিশ্ববিদ্যালয় স্থাপন নহ’লহেঁতেন৷ তদুপৰি এই অঞ্চলৰ ৰাইজৰ প্ৰকৃত অভাৱ-অভিযোগসমূহ আঞ্চলিক দলেহে অনুধাৱন কৰিব পাৰে, ৰাষ্ট্ৰীয় দলসমূহ দিল্লীৰ পৰা পৰিচালিত হয়৷ যাৰ ফলত ৰাষ্ট্ৰীয় দলত আঞ্চলিক সমস্যাই গুৰুত্ব নাপায়৷ আনহাতে, দিল্লীত চৰকাৰ ভঙা-পতাৰ খেলত অসম তথা উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলে বিশেষ ভূমিকা পালন কৰিব নোৱাৰে৷ কাৰণ অসম তথা উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলত লোকসভা আৰু ৰাজ্যসভাৰ আসন কম৷ গতিকে অসমত আঞ্চলিকতাবাদী শক্তিৰ প্ৰাসংগিকতা এতিয়াও আছে৷অগপ সাময়িকভাৱে ব্যৰ্থ হ’লেও আঞ্চলিকতাবাদৰ সম্ভাৱনা অসমত নিঃশেষ হৈ যোৱা নাই৷ আজিৰ পৰিৱেশত অসমত এক শক্তিশালী আঞ্চলিক শক্তিৰ অতিকৈ প্ৰয়োজন৷ বৰ্তমান অসমত নিৰ্বাচনকেন্দ্ৰিক অসংখ্য আঞ্চলিক দল গঠন হৈছে যদিও সকলোৰে লক্ষ্য ক্ষমতা৷ প্ৰকৃততে অসমত আঞ্চলিকতাবাদৰ ভেটি মজবুত কৰিবলৈ হ’লে সকলো আঞ্চলিক দল ঐক্যবদ্ধ হৈ এক শক্তিশালী ধৰ্মনিৰপেক্ষ শক্তি হিচাপে আগবাঢ়িব লাগিব৷ যদিও একেখনেই অসম– উজনি অসম, মধ্য অসম, নামনি অসম আৰু বৰাক উপত্যকাৰ নিৰ্বাচনী ৰাজনীতিৰ বৈশিষ্ট্যও ভিন ভিন৷ গতিকে উগ্ৰ জাতীয়তাবাদ, মধ্যবিত্ত নেতৃত্বৰ অহমিকা এৰি সকলো স্তৰত লোকৰ আস্থা লাভ কৰিবৰ বাবে আন্তৰিক সম্পৰ্ক স্থাপন হওক৷ সুবিধাবাদী আৰু আৱেগিক জাতীয়তাবাদৰ পৰিৱৰ্তে আদৰ্শগত আঞ্চলিকতাবাদৰ পৰিৱেশ গঢ়ি তোলক৷ অসমৰ সমস্যাবোৰ সঠিকভাৱে অনুধাৱন কৰি তাক সমাধানৰ সু-নিৰ্দিষ্ট পৰিকল্পনা আৰু বাস্তৱসন্মত ভৱিষ্যৎ দৰ্শনৰ প্ৰয়োজন৷ অসমৰ স্বকীয় বৈশিষ্ট্য অটুত ৰাখিবৰ বাবে বদ্ধপৰিকৰ হ’ব লাগিব৷ অসমৰ জনসাধাৰণৰ সন্মুখত নিজৰ গ্ৰহণযোগ্যতা বক্তৃতাৰ ফুলজাৰিৰ দ্বাৰা নহয়, কৰ্মপন্থাৰ জৰিয়তে দেখুৱাব লাগিব৷ তেতিয়াহে অসমৰ আঞ্চলিক স্বাৰ্থ ৰক্ষা পৰিব আৰু আঞ্চলিকতাবাদৰ ৰথখন আগবাঢ়ি যোৱাৰ পথ মসৃণ হ’ব৷